Wat ik als kind graag wilde doen met mijn toekomst was avonturenfilms maken. Maar door een gebrek aan middelen ben ik die avonturen maar gewoon gaan tekenen. De strips die ik nu nog steeds maak kunnen daarom als storyboards gezien worden. Ik streef naar een soort hyperrealisme om zoveel mogelijk dat film gevoel erin te krijgen. De modellen die ik daarvoor inzet beïnvloeden hun rol in de verhalen. Hun persoonlijkheden dienen als de tweede belangrijkste inspiratiebron voor mijn werk, naast dus die favoriete jeugdfilms.
Dichts bij afwerking zijn de strips "Nico", over een knaap die gieters maakt en in ruzie komt met een obscene preses, en "mission catwalk" over een Siamese tweeling die uit elkaar wil.
Meus Via Altus (2024, Oogachtend)
