Monique van Dongen

Monique van Dongen (1965) studeerde visuele communicatie aan de Kunstacademie in ’s-Hertogenbosch en film- en televisiewetenschap aan de Universiteit Utrecht. Van daaruit rolde zij het communicatievak in. Momenteel werkt zij voor de Nederlandse Arbeidsinspectie, een mooie organisatie met onderwerpen die ertoe doen.

Tijdens de opleiding Beeldverhaal en narratief aan Venster Academy in Utrecht kwamen eerdere studies én haar werk als communicatieadviseur samen: gegrepen worden door een gebeurtenis, onderzoek doen, een verhaal opbouwen,  tekenen en schrijven: hier wil zij mee door!

Monique maakt graag verhalen over gebeurtenissen uit de werkelijkheid, maar wel met personages met wensen, worstelingen en emoties. Het zwijgen van Jaap is gebaseerd op haar schoonvader. Een stille man die zich vaak achter zijn krant verborg. Hij had in de Tweede Wereldoorlog nare dingen meegemaakt. Hij sprak daar nooit over en niemand vroeg ernaar… Totdat zijn kleindochter hem 50 jaar later interviewde. Zijn decennialange zwijgen fascineerde Monique. Met het werkstuk van de kleindochter, ervaringen van lotgenoten en oude kranten bracht ze zijn verhaal tot leven. Een verhaal over dwangarbeid in de oorlog maar ook over de stilte na thuiskomst.

Het Zwijgen van Jaap (2026, Oogachtend)