Het Verhoor: Simon Spruyt over De Tamboer van Borodino
21 maart 2021 


In zijn Lockdown Files konden jullie vorige jaar nog de eerste platen van De Tamboer van Borodino op de tekentafel van Simon Spruyt zien liggen. Intussen ligt het boek ook in de winkel en wilden we wel eens meer weten over het verhaal van de tamboer die via het leger van Napoleon in de Slag bij Borodino verzeild geraakt.

door Bruno Willaert.

verhoor-simon2

Wat moet de lezer in het kort weten over jou?
De lezer moet niks van mijn part.

Op het schilderij De Kruisdraging is de centrale figuur van Jezus het enige “mooie” personage, te midden van een soep van groteske koppen.

In je nieuwste boek De Tamboer van Borodino is het hoofdpersonage, Vincent Bosse, een nevenpersonage uit Oorlog en Vrede van Tolstoj. Wat trok jou aan aan dit personage?
Bij Tolstoj is Bosse niet meer dan een figurant. Een redelijk clichématig romantisch personage dat vooral wordt ingezet om de onschuld en goedheid van Petja Rostov te benadrukken.  Het leek mij interessant om via dit personage het thema van onschuld in een volkomen amorele situatie als de Russische veldtocht verder te onderzoeken.  Dat Bosse zo een secundaire personage is, gaf me tegelijk veel ruimte en vrijheid om zelf zijn verhaal in te vullen.

 

Hoe ben je tot dit verhaal gekomen?
Zoals gewoonlijk door stom toeval.  Een tiental jaar geleden las ik Oorlog en Vrede.  Kort daarna kreeg ik de vraag om een kortverhaal van vier pagina’s te maken voor een eenmalig magazine dat zou verschijnen ter gelegenheid van Nix zijn Kinky en Cosy Experience in Angoulême.  Omdat Oorlog en Vrede nog nazinderde, heb ik toen een verhaaltje gemaakt rond Petja Rostov, de jongste van de Rostovs. Ik heb er daarna niets meer mee gedaan, tot Le Lombard twee jaar geleden eens kwam polsen of ik een boek bij hen wou maken.  Ik heb hen verschillende zaken voorgelegd, waaronder het bewuste kortverhaal.  Na verschillende café discussies met mijn uitgever Mathias Vincent, is daaruit De Tamboer van Borodino ontstaan.

tamboer07

Er zitten heel wat culturele referenties in het boek: de korporaal lijkt sprekend op een figuur uit het schilderij De Kruisdraging van Bosch, Lucebert wordt ergens geciteerd (“Alles van waarde is weerloos”), …
Dat Lucebert-citaat is volkomen gratuit. Mijn excuses aan de Lucebert-fans (I know you’re out there)!  De verwijzing naar De Kruisdraging is wel relevant. Op het schilderij is de centrale figuur van Jezus het enige “mooie” personage, te midden van een soep van groteske koppen. Net zoals mijn Vincent er door zijn engelachtige uitstraling uitspringt.

 

Als we je vorige boeken erbij halen lijk je wel een voorliefde te hebben voor underdogs. Is dat bewust?
Niet echt. Het zal wel iets zeggen over de manier waarop ik zelf in het leven sta.

Het tekenwerk zorgt er mee voor dat je het gevoel hebt dat je er van het begin midden in het verhaal zit. Je hebt je goed kunnen uitleven wellicht?
Ja, die techniek is verrassend snel tot stand gekomen.  Ik heb een eenvoudig palet samengesteld rond het indigo blauw van de Franse uniformen, en ben daarna gewoon losgegaan.  Als je werkt met aquarel of ecoline, moet je de verf af en toe gewoon zijn gang laten gaan en erop vertrouwen dat het wel goed komt.  Met zo’n beperkt palet kom je altijd wel tot een coherent geheel.

tamboer01

Zijn er nog verhalen van Tolstoj die je zou kunnen bewerken?
Niet direct nee.  Uiteindelijk zijn het ook maar een vijftal pagina’s uit Oorlog en Vrede die ik in mijn boek rechtstreeks heb bewerkt.

Tot slot: ben je al bezig aan een volgend boek?
Ik ben momenteel aan van alles tegelijk bezig. Om te beginnen is er een eigen oneshot die De Uitverkorene zal heten, een bewerking van het oudtestamentische verhaal van Jakob die Israël wordt, vermengd met een hedendaagse parallel.  Daarnaast werk ik aan een boek over de Franse verlichting in samenwerking met twee Franse historici, in de reeks Histoire dessinée de la France, bij La Découverte.  En dan werk ik nog louter als tekenaar aan een reeks die zich afspeelt tijdens de eerste coalitieoorlog, op scenario van Nicolas Juncker, bij Le Lombard.

 

De Tamboer van Borodino telt 152 pagina’s en is verschenen bij Le Lombard / Standaard Uitgeverij.

Profiel Simon Spruyt »
Bestel De Tamboer van Borodino »




Gerelateerde berichten