Traditioneel sluit Pulp deLuxe het jaar af met zijn jaarlijkse Eindejaarsvragen. Ook in 2025 werd de redactie onderstaande vragen voorgeschoteld. In de eerste van vier afleveringen komen Bruno Willaert, Dageraedt (Els Peeters), Lisa Van der Auwera en Nina Tack aan de beurt.
1. Wat is het beste dat je gelezen hebt in 2025?
2. Welke film, tv-serie, muzikant en/of toneelstuk is je bijgebleven in 2025?
3. Welke (stripgerelateerde) activiteit, expo of ontmoeting sprong er voor jou uit in 2025?
4. Welke (kleine) obsessie heeft je dit jaar onverwacht beziggehouden?
5. Wat zijn de vooruitzichten voor 2026?
Bruno Willaert
1. Ik onthield vooral De Uitverkorene van Simon Spruyt. Misschien speelt mee dat ik zelf aan een 'kantoorthriller' werk, maar de manier waarop het Bijbelse Jacobverhaal wordt vertaald naar een hedendaagse kantoorcontext sprak me wel aan. Verder was ik geïntrigeerd door Headshot van Rita Bullwinkel, waarin een bokstoernooi met opeenvolgende een-op-eengevechten uitgroeit tot een verrassend meeslepend en onderhoudend verhaal.
2. Film: De belangrijkste film van 2025 was The Voice of Hind Rajab van Kaouther Ben Hania, die vrijwel volledig wordt verteld vanuit de gesprekken met een callcenter in Gaza; Tv-serie: Alien: Earth met heel wat interessante thema's, waaronder (mis)bruik van AI, en een schaap als het meest angstaanjagende beest van de serie; Muziek: Ik ben dit jaar voor het eerst naar Graspop geweest, voor een optreden van Nine Inch Nails, die een hommage brachten aan David Lynch en David Bowie, met onder meer een cover van I'm Afraid of Americans, die vandaag opvallend actueel aanvoelt. Verder bleef het release optreden van Maria Iskariot in de Sint-Jacobskerk in Gent me ook bij.
3. GRID, onze one-page comic expo, kreeg het voorbije jaar een stevige upgrade in De Krook. Een ganse zomer lang kon je rondlopen tussen de levensgrote panelen van de geselecteerde tekenaars. De uitloper bij Cross Comix in Rotterdam was een mooie afsluiter. Op persoonlijk vlak was er de slotavond van de SchrijversAcademie: een week na de vernissage van GRID, en meteen ook een feestelijke afsluiter van een bijzonder intense maand juni.
4. Het idee om me terug te trekken in Waalse steden om aan mijn manuscript te werken. Ook in 2026 staat zo'n zelf georganiseerde residentie in Luik of een andere Waalse stad op het programma. En ik moet dringend een verslavende cijferpuzzel app van mijn gsm wissen.
5. Pulp deLuxe is tot eind 2029 opnieuw zeker van subsidies, wat weer ruimte geeft voor langetermijnplanning. Tegelijk hoop ik tegen deze zomer ook mijn manuscript Justice af te ronden.
Dageraedt
1. Fiere Margriet van Reinhart Croon. Ik zag dit boek in de winkel en moest meteen denken aan het lied Fiere Margrietje van de oude Vlaamse folkgroep Rum. Ik kende het verhaal door het lied, maar wat ik niet wist was dat het gebaseerd was op een christelijke Leuvense legende. Het boek intrigeerde me meteen toen ik het vastnam. De beeldentaal sprak me heel erg aan. Ik nam het mee, las het en maakte kennis met de legende, een hedendaagse interpretatie ervan en subliem tekenwerk. Een hele mooie beeldroman.
De beste ‘reread’ voor dit jaar was de klassieker Black Hole van Charles Burns, die ik voor het eerst las toen hij werd uitgebracht. Burns’ subliem zwart-wit tekenwerk en verontrustende kijk op (een fictieve) jaren zeventig blijft bekoren.
2. Rosalía met haar album Lux. Het is heel zelden dat ik bezwijk voor hedendaagse popmuziek, maar dit album heeft me op verschillende vlakken verrast. Het album heeft een spirituele inslag in de teksten gecombineerd met experimentele en gedurfde muziekkeuzes, gezongen in het Spaans met fragmenten in een handvol andere talen. Een aanrader voor iedereen die weer wat betoverd wil worden in het pop genre.
3. Het BD Comic Strip Festival in september van dit jaar. Naast enkele intrigerende lezingen en expo’s, heeft het me de mogelijkheid geboden om een praatje te slaan met Ilah over haar nieuwste boek Eerste hulp bij Japan, en met Pieter de Poortere over diens nieuwste projecten voor Boerke.
4. Spaans. Ik ben verliefd geworden op de taal zo’n anderhalf jaar geleden door het bekijken van de Spaanse telenovelle Sueños de Libertad, die zich afspeelt in de jaren vijftig toen het Franco-regime het nog volop voor het zeggen had in het land. De serie intrigeerde me zodat ik de taal beginnen leren ben in zelfstudie. Pas echt vanaf dit jaar ben ik daarin wat gevorderd. Ik kan veel begrijpen maar nog niet praten. Ik heb nog een grote weg af te leggen, maar geniet van elke pas.
5. Wat me het meest bezig houdt momenteel en waar ik het meest naar uitkijk is een project dat ik begonnen ben met het getalenteerde dichterscollectief Zacht Brutaal. Het wordt een strip die leest als een visueel gedicht. Zacht Brutaal heeft de tekst geschreven en momenteel zijn we bezig met een vertaling naar het stripmedium te zoeken, waar ik de tekeningen voor maak. Het is intrigerend, zowel als project dan als samenwerking. Het kan nog even duren voor dit klaar is, maar het traject is zeer intrigerend.
Lisa Van der Auwera
1. À cause d’une Fleur van María Medem (dit jaar in het Engels verschenen onder de titel Land of Mirrors). Het boek leest bijna als een poëziebundel. Voor mij is het het perfecte voorbeeld van een nieuw soort graphic novel dat zijn kracht niet zozeer uit het plot haalt, maar uit de emoties en gelaagdheid van de beelden.
2. Beste film: One Battle After Another (Paul Thomas Anderson), beste serie: Pluribus (Vince Gilligan), beste optreden: Kneecap op Best Kept Secret, meest cathartische diss album: West End Girl van Lily Allen.
3. De expo van Yuichi Yokoyama op Grafixx 2025.
4. Schapen.
5. Ook al zit ik nog volop in mijn master, ik heb wel een rustig(er) tweede semester voor de boeg, waardoor ik me meer zal kunnen toeleggen op de artikelreeks Klare Lijn van Pulp deLuxe. Daarnaast heb ik nog twee grote projecten in het vooruitzicht, maar daar mag ik nog niets over zeggen. Spannend!
Nina Tack
1. Graag vermeld ik Griffin & Sabine van Nick Bantock, omdat het briefformaat mij intrigeert en het beschouwen wordt als de enige epistolaire graphic novel. Daarnaast heeft De Gebroeders Karamazov van Dostojevski mij tot tranen toe broederlijk gezelschap gehouden.
2. Ik ben welgeteld naar 90 cinemavertoningen, 15 concerten en 3 opera’s gegaan… Het optreden van De Toegift is me nauw in het hart gebleven. De Nederlandse taal dichten ze op mooie en zorgzame wijze. Het inspireert me veel.
3. De Beeldverhaal Graduation Show met studiegenoten. Om ze jaren te zien groeien en ploeteren en daar dan met hun eigenste boek te zien staan, wekte heel wat sentimentaliteit in me op.
4. Politiek, filosofie en de psychoseksuele kronkels van mensen fascineerden mij ongeremd veel dit jaar. En quiches bakken. Zoveel quiche.
5. Veel schrijven, onbevreesd ontdekken en het bereiken van quicheperfectie. Onthouden dat er geen naderende of verstreken deadline is om mijn dromen te bereiken, maar dat het wel belangrijk is dat ik er dagelijks aan blijf werken.
